แนวคิดประสิทธิกาล : ฮาร์วาร์ดบริหารเน้นความคงทน ผลที่ยั่งยืน

“หาก…เห็นแก่ประโยชน์ระยะสั้น

อาจ…บั่นความสำเร็จระยะยาว”

ผมนำเสนอความคิดเกี่ยวกับ โมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E หรือ Dr. Dan Can Do 8E Management Strategy Model ในหลายบทความก่อนหน้านี้ โดยแบ่งแยกย่อยเป็นแต่ละยุทธศาสตร์ บทความครั้งนี้เช่นเดียวกันผมขอเสนอยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิกาล (Eschatonicity) หรือยุทธศาสตร์การบริหารจัดการที่เน้นความคงทน ผลที่ยั่งยืน ทะลุมิติข้ามกาลเวลา อันเป็นอีกหนึ่งยุทธศาสตร์สำคัญในโมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E ของผม

ในกระบวนการการบริหารจัดการหากหวังแต่ผลลัพธ์ระยะสั้นเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอกับการรักษาความสำเร็จจำเป็นต้องคำนึงถึงผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นในระยะยาวด้วยเช่นเดียวกัน

ประสิทธิกาลเป็นศัพท์ที่ผมบัญญัติขึ้นอันเกิดมาจากคำ 2 คำ คือ “ประสิทธิ” + “กาล” โดยพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 นิยามคำว่า ประสิทธิ หมายถึง ความสำเร็จหรือทำให้สำเร็จ ขณะที่คำว่า “กาล” หรือ “กาละ” หมายความถึง เวลา ครั้ง คราว หน เมื่อนำคำ 2 คำมารวมเข้าด้วยกัน ผมจึงให้ความหมายใหม่ว่า การเน้นความคงทน ผลที่ยั่งยืน ทะลุมิติข้ามกาลเวลา เป็นการคำนึงถึงอนาคตและผลที่จะเกิดขึ้นในระยะยาว

ประสิทธิกาลเป็นยุทธศาสตร์การบริหารจัดการผลลัพธ์ให้ประสบความสำเร็จ อันจะส่งผลช่วยให้เกิดผลยั่งยืนนาน ยืนยาวสุดปลายปริมณฑลกรอบเวลา จนนำถึงความยั่งยืนที่แท้จริง เกิดผลดีมิเพียงเฉพาะกาลนี้ แต่มีประโยชน์ถึงอนาคต ข้ามกาลเวลา โดยสิ่งสำคัญที่สุดในการบริหารคือ การทำให้ผลลัพธ์ที่เลอค่ายั่งยืนยาวนาน เช่น ฮาร์วาร์ดเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกานับรวมระยะเวลาแล้วเป็นเวลาเกือบ 400 ปี

หากพิจารณากรณีของฮาร์วาร์ด ผมเห็นว่าสะท้อนความคิดยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิกาลของผมดังกล่าวนี้หลายกรณีด้วยกัน เช่น จากข้อมูลของฮาร์วาร์ดระบุ ปัจจุบันฮาร์วาร์ดมีเงินกองทุนพัฒนามหาวิทยาลัย (Endowment fund) มากกว่า 37.6 พันล้านเหรียญสหรัฐ อันเป็นผลิตผลจากการบริหารจัดการการเงินและการระดมทุนจากหลายแหล่ง เช่น การระดมทุนและรับเงินบริจาคจากศิษย์เก่า การเก็บเงินค่าบำรุงการศึกษา และอื่น ๆ ส่งผลสนับสนุนให้ฮาร์วาร์ดสามารถพัฒนาคุณภาพการศึกษาได้อย่างต่อเนื่อง เช่น การนำมาใช้เป็นเงินทุนสนับสนุนการศึกษาให้แก่เด็กนักเรียนสติปัญญาเลิศจากทั่วโลก โดยลดอุปสรรคทางการเงินและเพิ่มโอกาสการเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับโลกให้แก่เด็กนักเรียนเหล่านี้ คุณภาพการศึกษาของฮาร์วาร์ดส่วนหนึ่งสะท้อนจากผลการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของโลกของสำนักการจัดอันดับทั่วโลก โดยในที่นี้ฮาร์วาร์ดถูกจัดให้อยู่อันดับต้นของโลกติดต่อกันเป็นระยะเวลายาวนานหลายปี

นอกจากนี้ ข้อมูลของฮาร์วาร์ดยังระบุอีกด้วยว่า ปัจจุบันฮาร์วาร์ดมีศิษย์เก่าที่ยังมีชีวิตอยู่ยึดโยงเป็นเครือข่ายเกาะเกี่ยวกันอย่างเหนียวแน่นมากกว่า 371,000 คน ในจำนวนนี้มากกว่า 279,000 คน อาศัยอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 59,000 คน อาศัยอยู่ใน 202 ประเทศทั่วโลก กลุ่มศิษย์เก่าเหล่านี้มีส่วนร่วมสนับสนุนการพัฒนามหาวิทยาลัย และเป็นปัจจัยสำคัญต่อการรักษาความสำเร็จอย่างยั่งยืนของฮาร์วาร์ด เช่น การมีส่วนร่วมสนับสนุนทางการเงินและการสร้างชื่อเสียงให้แก่มหาวิทยาลัย การมีส่วนร่วมในกิจกรรมสนับสนุนทางวิชาการ การมีส่วนช่วยประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัยให้แก่กลุ่มเด็กนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายตามโรงเรียนต่าง ๆ ในประเทศสหรัฐอเมริกา

ปัจจุบันโลกกำลังให้ความสำคัญกับมิติของความยั่งยืนมากขึ้น การนำยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิกาลดังกล่าวนี้มาใช้จะส่งผลช่วยให้การบริหารจัดการมหาวิทยาลัยมิเพียงมุ่งหวังผลที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าระยะสั้นเท่านั้น แต่จะคำนึงถึงอนาคตและผลที่จะเกิดขึ้นระยะยาวเป็นสำคัญ

มหาวิทยาลัยไทยเราสามารถนำยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิกาลดังกล่าวนี้มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนามหาวิทยาลัยหลากหลายวิธี เช่น การบริหารจัดการทรัพยากรเชิงรุก มุ่งสู่การพึ่งตนเองระยะยาวอย่างยั่งยืน อันจะไม่เพียงเป็นประโยชน์เฉพาะต่อการพัฒนาคุณภาพมหาวิทยาลัยเองเท่านั้น แต่ยังเป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวมด้วยอีกทางหนึ่ง

สุดท้ายนี้ ผมอยากจะทิ้งท้ายด้วยข้อคิดคำคมของผมที่ว่า “คนมีวิสัยทัศน์ไม่ทำอะไรเพื่อวันนี้ แต่จะทำให้ดีเพื่อพรุ่งนี้และวันข้างหน้า”  ครับ

 

ที่มา: สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์
คอลัมน์ : สะท้อนคิดจากฮาร์วาร์ด
ปีที่ 65 ฉบับที่ 5 วันศุกร์ 13 – พฤหัสบดี 19 ตุลาคม 2560

ศ.ดร.เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์
นักวิชาการอาวุโส มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ประธานสถาบันอนาคตศึกษาเพื่อการพัฒนา (IFD)
kriengsak@kriengsak.comhttp://www.kriengsak.com

Read More

แนวคิดประสิทธิการ : ฮาร์วาร์ดทำสิ่งที่เป็นแก่นสาระ มีคุณค่าสูงสุด

ผมนำเสนอความคิดเกี่ยวกับ โมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E หรือ Dr. Dan Can Do 8E Management Strategy Model ในหลายบทความก่อนหน้านี้ โดยแบ่งแยกย่อยเป็นแต่ละยุทธศาสตร์ บทความครั้งนี้เช่นเดียวกันผมขอเสนอยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิการ (Excellence) หรือยุทธศาสตร์การบริหารการดำเนินงานด้วยกระบวนการที่ดีเลิศ อันเป็นยุทธศาสตร์หนึ่งในโมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E ของผม

(more…)

Read More

แนวคิดประสิทธิคุณ : ฮาร์วาร์ดบริหารผลลัพธ์ด้วยระบบคุณค่าแท้จริง

ผมนำเสนอความคิดเกี่ยวกับ โมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E หรือ Dr. Dan Can Do 8E Management Strategy Model ในหลายบทความก่อนหน้านี้ บทความครั้งนี้เช่นเดียวกันผมขอเสนอยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิคุณ (Esteemed–Valuableness) หรือยุทธศาสตร์การบริหารที่ขับเคลื่อนด้วยระบบคุณค่าแท้จริง อันเป็นยุทธศาสตร์สำคัญอีกยุทธศาสตร์หนึ่งของโมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E ของผม

(more…)

Read More

แนวคิดประสิทธิสาร : ฮาร์วาร์ดทำสิ่งที่เป็นแก่นสาระ มีคุณค่าสูงสุด

ผมนำเสนอความคิดเกี่ยวกับ โมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E หรือ Dr. Dan Can Do 8E Management Strategy Model ในบทความก่อนหน้านี้ บทความครั้งนี้เช่นเดียวกันผมขอเสนอยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสาร (Esthetic–Worthiness) หรือ ยุทธศาสตร์การบริหารเพื่อผลลัพธ์ที่เลอค่า อันเป็นยุทธศาสตร์ ในโมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E ของผม

(more…)

Read More

แนวคิดประสิทธิเขต : ฮาร์วาร์ดสะท้อนแนวคิดนี้

ผมเคยนำเสนอความคิดเกี่ยวกับ โมเดลยุทธศาสตร์การบริหารประสิทธิสภาพ 8E หรือ Dr. Dan Can Do 8E Management Strategy Model เอาไว้ในบทความก่อนหน้านี้ สำหรับเป็นกรอบความคิดหรือต้นแบบการบริหารจัดแนวใหม่ให้แก่หน่วยงาน องค์กร อันจะนำสู่ผลลัพธ์ที่ยั่งยืนทะลุมิติข้ามกาลเวลา ประกอบด้วย ประสิทธิภาพ (Efficiency) ประสิทธิการ (Excellence) ประสิทธิผล (Effectiveness) ประสิทธิคุณ (Esteemed–Valuableness) ประสิทธิสาร (Esthetic–Worthiness) ประสิทธิคูณ (Exponentiality) ประสิทธิเขต (Externality) และประสิทธิกาล (Eschatonicity)  

(more…)

Read More

มหาวิทยาลัยผู้ชี้นำทางปัญญา : กรณีฮาร์วาร์ด

ผมเคยนำเสนอความคิดเอาไว้ในการบรรยายหัวข้อ Thailand 4.0 กับมิติสังคมศาสตร์ งานครบรอบคล้ายวันสถาปนาคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วันอังคารที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2560 ที่ผ่านมาว่า “เราต้องคิดให้จงหนักว่ามหาวิทยาลัยเป็นผู้นำทางปัญญาหรือเป็นผู้ตามกระแสสังคม” และ “มหาวิทยาลัยต้องชี้นำสังคม เป็นแสงสว่างส่องทะลุทะลวงทางเดินของสังคม” 

บทบาทของมหาวิทยาลัยจึงต้องจัดการศึกษาชี้นำสังคม ต้องมีความสมดุลระหว่างความเจริญก้าวหน้าทางด้านวิชาการระยะยาวและความต้องการของตลาดและสังคมระยะสั้น ต้องส่งเสริมให้เกิดการกระจายผู้เรียนเก่งหรือผู้เรียนที่มีสติปัญญาเลิศอยู่ในทุกศาสตร์สาขา ทำให้ทุกศาสตร์สาขาเกิดการพัฒนาเจริญก้าวหน้ารุ่งเรือง

(more…)

Read More

ตัวอย่าง ?มหาปัญญาลัย? : วิชาหุ่นยนต์ภายในและภายนอกอาคารของฮาร์วาร์ด

ผมเคยนำเสนอความคิดเอาไว้ในหลายเวทีมานานหลายปีว่า การจัดการศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับมหาวิทยาลัยจำเป็นต้องจัดการศึกษาให้มีศาสตร์องค์ความรู้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมแต่ละยุคสมัย มหาวิทยาลัยต้องเป็นมดลูกคลอดประเทศที่พึงประสงค์ในอนาคต เป็นผู้นำทางปัญญา ทำหน้าที่ชี้ทิศนำทางสังคม เป็นแหล่งสร้างกำลังคนที่มีสมรรถนะ และสนับสนุนให้เกิดการวิจัยผลิตองค์ความรู้ เทคโนโลยี และนวัตกรรม อันเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศ

(more…)

Read More

สร้างสมรรถนะ จนไม่ต้องสมัครงานตลอดชีวิต

ผมเคยพูดเอาไว้ในหลายเวทีว่า

“คนที่มีสมรรถนะมากที่สุดจะไม่ต้องสมัครงานเลยตลอดชีวิต”

(เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์)

โลกมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นพลวัตและรวดเร็ว หากเราต้องการให้ผู้เรียนประสบความสำเร็จในชีวิต เราจำเป็นต้องพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นครบถ้วนให้แก่ผู้เรียน ด้วยว่าการมีสมรรถนะจะช่วยเพิ่มโอกาสการมีงานทำ ทำให้ผู้เรียนของเราเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวโน้มบริบทโลกอนาคตที่การแข่งขันทางด้านแรงงานจะมิได้ขึ้นอยู่กับค่าจ้างที่ถูกอีกต่อไป แต่จะขึ้นอยู่กับคุณภาพและสมรรถนะของกำลังแรงงานเป็นสำคัญ ปัจจุบันเราเริ่มเห็นปรากฏการณ์ดังกล่าวนี้บางระดับเกิดขึ้นในประเทศไทยเรา

(more…)

Read More

สร้างสรรค์สิ่งใหม่ : ฮาร์วาร์ดส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์

ผมนำเสนอในหนังสือ การคิดเชิงสร้างสรรค์ ว่า ความคิดสร้างสรรค์ (Creative Thinking) ในภาษาไทยให้ความหมายแตกต่างกันได้ถึง 3 ความหมาย ต่างจากความหมายในภาษาอังกฤษ อันเป็นเหตุให้เกิดความสับสน ประกอบด้วย

  • ความคิดสร้างสรรค์ในความหมายของ การคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ (Creative Thinking)
  • ความคิดสร้างสรรค์ในความหมายของ ความคิดแง่บวก (Positive Thinking)
  • ความคิดสร้างสรรค์ในความหมายของ การกระทำที่สร้างขึ้นไม่ทำลายลงหรือที่ไม่ให้ร้ายใคร (Constructive Thinking) (เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์, 2556, น. 2-3)

(more…)

Read More

ม. แหล่งเสริมสร้างทักษะการทำงาน : ฮาร์วาร์ดสร้างงานแก่เด็กนักเรียน

การศึกษาของประเทศไทยเราทุกระดับตั้งแต่ยุคอดีตจนกระทั่งปัจจุบันเป็นการศึกษาที่ยังไม่สามารถมีส่วนเสริมสร้างสมรรถนะสำหรับการทำงานหรือการประกอบอาชีพให้แก่ผู้เรียนเท่าที่ควร สะท้อนให้เห็นจากแต่ละปีมีผู้สำเร็จการศึกษาจากสถาบันการศึกษาเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระดับอุดมศึกษาหรือมหาวิทยาลัย แต่ในที่นี้กลับพบว่า บางส่วนมีสมรรถนะและคุณภาพไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน อันเป็นเหตุให้เกิดผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมต่อสถานประกอบการ อาทิ การต้องสูญเสียทรัพยากรและงบประมาณในการพัฒนาบุคลากรใหม่ เป็นต้น

(more…)

Read More